کوئی ونج‌ کے آکھے میڈے دلربا کوں
جو تھئے ہوئے اقرار پالنڑ دے ڈینہہ ہِن
تے سالیں دے وچھڑے وچھوڑیں دے
ماریں لتاڑیں ہوئیں کوں وِندالنڑ دےڈینہہ ہِن
او مُدتیں دیاں اُجڑیاں تیں ویران برباد
غمگیں جاہیں دعائیں پیاں ڈیندِن
میڈے اُجڑئے دل دیاں اے ہر روز پُرسوز
دلدوز آہیں دعائیں پیاں ڈیندن
تیڈے نانویں وِکدیاں تیڈے راہیں ٹِکدیاں
اے سِکدیاں نِگاہیں دعائیں پیاں ڈیندن
جِنھاں کوں تیڈا قُرب حاصل نئیں ہویا
او بیچین باہیں دعائیں پیاں ڈیندن
تے ہر شام جِتھ ھٰم ہَن تیڈے جلوے
او گُنگدام راہیں دعائیں پیاں ڈیندن
جیڑھیاں کھڑدیاں کھڑ گئین سڑ گئین سئیاں
او پینگھیں دیاں لاہیں دعائیں پیاں ڈیندن
وے لاغرض ڈھولا نِوھی ترس آندا
اُو ہِک بـے کوں پینگھاں جُھٹالنڑدے ڈینہہ ہِن
تِِے سالیں دے وِچھڑے وِچھوڑیں دے
ماریں لتاڑیں ہوئیں کوں وِندالنڑ دے ڈینہہ ہِن
زمانہ گزر گئے مگر یاد ھِ پیا میکوں
اج وی تیڈا اُو پہلا اٰلاونڑ
نظر نال نظریں دیاں نظراں مِلاونڑ
ولا شرم کولوں چا نظراں جُھکاونڑ
او چاہت دے اظہاراقرار کیتے
تیڈا مُنہ لُکاونڑ سِروں سِر نہ چاونڑ
او اُلفت دیاں تاتاں او پاکیزہ راتاں
ایویں بیٹھیں بیٹھیں چا راتیں دھماونڑ
او عِشوے او غمزے او شوخیاں او تلخیاں
او نخرے نزاکت تے ول ول سہاونڑ
او چا چا کے قسماں تے گھت گھت رُویاں
تے کر کر کے مِنتاں میڈا ول مناونڑ
اے سب ناز نخرے پُرانے تھئے ہِن
نویں ناز نخرے ڈِکھالنڑ دے ڈینہہ ہِن
تے سالیں دے وِچھڑے وِچھوڑیں دے
ماریں لتاڑیں ہوئیں کوں وِندالنڑ دے ڈینہہ ہِن
تیڈیاں کِھلّاں پیاریاں گِھنِن پُھل ادھاریاں
تے کلیاں کُنواریاں سِکِن دید کیتے
اَڈِن روز گاریاں اے روگی بیماریاں
مگربیقراریاں سِکِن دید کیتے
اُمیداں آواریاں تیڈے ناں توں واریاں
میڈے سُکھ دیاں واریاں سِکِن دید کیتے
کراں روز تیاریاں تیں ڈیواں بوھاریاں
اے جاہیں پتھاریاں سِکِن دید کیتے
ایں چِیکِل دی سئوں ہتھ دےوِچ ہتھ اڑا کے
جو انگلیں دے ڈُف کوں کِھڈالنڑ دے ڈینہہ ہِن
تےسالیں دے وچھڑے وِچھوڑیں دے
ماریں لتاڑیں ہوئیں کوں وِندالنڑ دے ڈینہہ ہِن
تیڈے باجھ بُسّیاں نظردِن بہاراں اُجڑ گئیں
بہاریں تیں احسان کر ونج
جیھڑیاں کہکشاں بَنڑ کے اُجڑیاں گِیاں ہِن
اُنہاں راہ گزاریں تیں احسان کر ونج
تھی بیچین رو پَئین وت نین میڈے
اینہاں آبشاریں تیں احسان کر ونج
تیڈے ناں کوں چُم چُم تھئے صدقے کُمکُم
مسیحا بیماریں تیں احسان کر ونج
بـے ترتیب والیں دا صدقہ توں کونجھیں دے
مونجھیں قطاریں تیں احسان کر ونج
توں آڈیکھ کونجھیں وی ول پھیرے پاتے
جو اے ڈینہہ ہِی تاں سخی لالنڑ دے ڈینہہ ہِن
تے سالیں دے وِچھڑے وِچھوڑیں دے
ماریں لتاڑیں ہوئیں کوں وِندالنڑ دے ڈینہہ ہِن
اے سبزے تے مخمل تے شبنم دے موتی
تیڈے نازِ ماحوِ خرامی کوں سِکدِن
سنوبر کوں سِکءِ سِکءِ تیڈی سِک وِچ
سِدھے سِر او سئیں دی سلامی کوں سِکدن
اے کُمریں دیاں ٹُھمریاں اے کُوکُو اے پیپی
ازل توں تیڈی خوش کلامی کوں سِکدِن
کلی دا تبسم پُھلیں دا تکلم تیڈی کِھل دی
قیدءِ مدامی کوں سِکدن
عروجِ سُریّا اتے کہکشاں وی تیڈے نقشِ پا دی غلامی کوں سِکدن
تے تقدیر میڈی دے لوح و قلم وی فقط
تیڈے اسمِ گرامی کوں سِکدن
نہ سِکدے سِکئیں کوں سِکاء سوہنڑاں سانول
سِسَکدیں کوں سُکھ تیں ٹِھگالنڑ دے ڈینہہ ہِن
تے سالیں دے وِچھڑے وِچھوڑیں دے
ماریں لتاڑیں ہوئیں کوں وِندالنڑ دے ڈینہہ ہِن
سئیں عزیز شاہد