ساکوں ایویں سُنڑ — حاتم بلوچ

ساکوں ایویں سُنڑ۔۔۔ جیویں کہیں تُوں نِکھڑیا کوئی سُنڑدے ادھ رات کوں غزلاں نُصرت دیاں ساکوں ایویں چُنڑ۔۔۔ ڄیویں دال وِچوں ٻہہ چُنڑدی ہے کوئی بُڈھڑی ہِک ہِک کنکر کُوں ساکوں ایویں گا۔۔۔ ڄیویں خان پٹھانڑے گا گیا ہے میڈا عِشق وی توں میڈا یار وی توں ساکوں ایویں مِل۔۔۔ ڄیویں کہیں تالاب دے پانڑیں وِچ مِلے نِکھڑی جوڑی ہنساں دی ساکوں ایویں مَنگ۔۔۔ ڄیویں اندھے اکھیں منگدے ہِن جیویں گُنگے صِرف الآ منگدِن، بِیا کیا منگدِن ساکوں ایویں رنگ۔۔۔ ڄیویں سِکدے سِکدے سانونڑ کُوں ست رنگی تانگھ دے رنگ رنگِن ساکوں ایویں لِکھ۔۔۔ ڄیویں مُنصف کہیں دی پھانسی لِکھ وَت قلم تروڑ سٹیندا ہے ساکوں ایویں رَٹ۔۔۔ ڄیویں طوطا رٹے کہیں ناں کوں ڄیویں بال رٹیندن قاعدے کوں ساڈا ایویں تھی۔۔۔ جیویں پوہ دی رات گزار کرائیں کوئی دُھند اِچ لوہندا ڈِینھ چڑھدے ساکوں ایویں پڑھ۔۔۔ جیویں جھوک تے شام کوں بھا تے بہہ پڑھے چھیڑو ڈوہڑے طارق دے ساکوں ایویں سَڈ۔۔۔ جیویں دریا بُڈدا شخص کوئی کہیں ناں دا آخری سَڈ مارے ساکوں ایویں چُم۔۔۔ موئے پتر دا متھڑا بُڈھڑی ما جیویں دھاڑیں مار کے چُمدی ہے ساکوں ایں ورتا۔۔۔ جیویں اپڑیں ساری شاعری وِچ ہِک باہو “ہو” ورتا ڈِکھلائے ساکوں ایویں مِل۔۔۔ جیویں مِل مزدور کوں مِل پووِن کٹھے ڈُو تنخواہِیں عید اُتے ساکوں ایویں سَٹ۔۔۔ جیویں روح دی ہیر دا کوئی رانجھا سَٹ تخت ہزارہ رُل ویندے ساکوں چھوڑ ایویں۔۔۔ جیویں کہیں دے ہِکے آکھے تے وِیھ سال دے سگریٹ چھوڑ ڈیندے ساکوں ایں سُنڑوا۔۔۔ تیڈی سُنڑدے ہوئے ساڈے ساہ نِکلِن تیڈی جان چُھٹے ساکوں ایویں پُنڑ۔۔۔ جیویں پُتر جوان دی میت تے کوئی پُنڑدے اپڑِیں قِسمت کُوں ساکوں مار ایویں۔۔۔ جیویں کہیں وسُوں دے پُتر یکے کوئی حملہ آور مار گھتِن ساکوں ساڑ ایویں۔۔۔ جیویں بلدے مچ اِچ ساڑ ڈیوے کوئی دیوی جِیندا آپ کُوں سئیں ساکوں ٹور ایویں۔۔۔ جیویں پیُو ما روندے ٹور ڈیندے دھی جگر دا ٹکڑا دَر کولوں ساکوں تروڑ ایویں۔۔۔ جیویں اُجڑی گھوٹ دی میت تے مارے دھاڑِیں، ونگاں تروڑ پِٹے ساکوں ایویں ہَر۔۔۔ جیویں سال دی آخری شام ویلے کوئی سِک سکرات تُوں ہَر ویندے، کوئی مر ویندے ساکوں ایویں رو۔۔۔ ڄیویں کہیں کوں رووَنڑ حق بَنڑدے یعقوب رُنے ڄیویں یوسف کُوں ساکوں ایویں جی۔۔۔ ڄیویں پھانسی لگدا شخص کوئی جیوے آخری رات دے ساہ ساہ کُوں (حاتم بلوچ)