غزل
میڈی غربت دے شیشے وچ میڈا ہر یار پرکھیا گۓ…
جیکوں پرکھنڑ دی خواہش نئ اووہ غمخوار پرکھیا گۓ

اساں اعتبار اپنڑے تے ولا اعتبار نئیں کرنڑا….
ساڈا اعتبار کُوڑا ہا چلو اعتبار پرکھیا گۓ

میں پننڑی ھم محل دے وچ میکوں ہک رات آ گئ ھے
میڈی اوقات پرکھی گئ اوندا کردار پرکھیا گۓ

اساں تاں بس دیہاتڑ ہیں اساں چُپ چاپ لنگھ ویسوں…
اےکتنا ظرف رکھدا ھے تیڈا بازار پرکھیا گۓ

میں آکھیے دل کوں پرکھیے کوں ولا پرکھنڑ دا کیا فائدہ.
ولا دل دی میں من بیٹھاں ولا ہک وار پرکھیا گۓ

جنہیں ادھ اچ آکے عصمت میڈی بیڑی کوں بوڑیا ہا
ہا او وی ناخدا میڈا انہائیں دی کار پرکھیا گۓ

سئیں عصمت گرمانی