یار یاریں تے غربت وی آ ویندی ہے
یار یاریں کنوں منہ لکینداں تا نہیں
کہیں دی میت تے روون نہ آوے جے کر
اوندی میت تے کھڑ کے کھلیندا تا نہیں
جئیں دی چھاں تے حیاتی گزاری ونجے
درخت پیارا ہوندا اے او ٹکیندا تا نہیں
جہڑا ہتھ نپ کے رستے دا سنواں بنائے
اوندے رستے اتے کھوہ کھٹیندا تا نہیں
پتر عالم تے پیو بھانوے ان پڑھ ہووے
پتر پیو آلا رشتہ وٹیندا تا نہیں
وقت تے بخت آندے تے ویندے راہندے نے
محسنے کو عصمت بھلیندا تا نہیں