مناف واقف 🌿

اٹھی پُترا ݙیکھ آں ترائے وج ڳئین توں اٹھی ہتھ منہ دھو جے تئیں میں آپ تہجد پڑھ گھنداں کل مِلیاں تیݙے سٙر کو میں ہک ݙینہ دی چُھٹی منگ آیاں اٹھی جلدی کر ڄل بٹھے تے اے ہفتہ ݙاڈھا اوکھا ہے تیکوں پتے میں بیمار تھیاں ایں ہفتے حاضریاں تھوڑیاں ہن ایں ہفتے خرچہ زیادہ ہے اُݙو ہے وی اج جمرات دا ݙینہ اڄ گودے خرچہ ݙیوڑاں ہے کل گارا وافر مار آیاں توں دوٻے چاچا ݙیندا رہیں میں سِلھیں جلدی تھپ گھنساں ول جلدی گھر دو ول آسوں ول ڄلسوں ݙوہیں شہر ولا اُٹھی پترا شاباش جلدی کر تیݙا بستہ وی تاں گھنڑاں ہے کل پھٹیاں چنڑدیں ترٹ پئی ہے تیݙی ما دی جتی گھنڑیں ہے میݙی خیر ہے میں تاں ٻڈھڑا ہاں میں پاڑیا چولا پئی رکھساں میں خوش تھی وقت نبھئی رکھساں ݙوہیں سائیکل چا تے ٹر پئے ہیں پُڄ ڳئے ہیں خان دے بٹھے تے جݙاں سلھیں تھپ تے فارغ تھیوں اتوں گودے کار تے ٹھا کیتے ݙو ہتھیں نال سلام کیتم میݙے کولوں پچھس اے کون ہے میں آکھیے میݙا پتر ہے سئیں اہدے ایکوں کنتیں گھن آئیں میں آکھیے گودا نہ پچھ بس ٻہوں شوق ہے ایکوں پڑھݨ دا ایکوں روز استاد مرینداہے اہدے وردی پا تے آیا کر ایندی وردی گھنداں خرچہ ݙیو ایندا بستہ گھنداں خرچہ ݙیو میݙا خرچے دا بس آکھݨ ہا ایویں گودا یکدم اٹھیا آئے ݙو مندے چھک دے ݙتن سی کوئی خرچہ کئنی بھڄ ونڄو جے خرچا نہویں کر سڳدا کیوں ٻال سکول پٹھیندا ہیں کیوں ڄنڑیا ہاوی ݙس ایکوں میݙے کیتے ڳچی گھٹ سٹس میں خرچہ شرچا نئیں ݙیندا میں پتر دے منہ دو ݙٹھا ہے میݙے پتر دا ٹھڈا ساہ نکھتے ݙو ہنجوں میݙیاں نکھتیاں آئین میکوں رو کے آکھس ڄل ابا میکوں بستہ شستہ نئیں چہیدا میں وردی شردی نئیں منگدا ڄل کالب چا ٻئے بٹھے تے تیݙے نال تھپیساں سلھیں میں میں پڑھ ݙکھلیساں گودے کوں جیرھا پچھلی عید تے ݙتا ہئی او خرچا خرچا کائنا ہم او خرچا حالی لاتھے تھیا گھر ڄل کے “واقف” چا ݙینداں میݙی ما کوں جُتی گھن ݙیویں — مناف واقف