میڈی ڈاڑھی لاہندی ڈیکھ کرائیں

میڈی ڈاڑھی لاہندی ڈیکھ کرائیں، ہنج ڈیہہ پئ ہائی میڈے بابے دی، بچ پوویں بچڑا عشقے توں، میتھوں قسم چوائی ہس کعبے دی۔

میڈا پتر، جوانی ظالم ہئی، ھنڑ اپنڑیں چنتاں ڈھیر رکھیں، بہوں اوکھی منزل چڑھدا پئیں، ذرا ہوش سنبھال کے پیر رکھیں۔

اے دور ھے اکویں صدی دا، اتھاں خون دی بازی جاری ھے، ایں دور دے مجنوں کوڑے ھن، ہر روگ تے سوگ بازاری ھے۔

تیڈی کار کائنی تیڈا پیسہ نئیں، تیکوں ھیر تے سسیاں کیا ملسن، جتھ گردے پھیپھڑے وکدے ھن، اتھ چوریاں لسیاں کیا ملسن؟

میں پیو دی گاھل کوں رد کرکے، تیکوں جندڑی جان دے لقب ڈتے، کائنات دے ورقے چھانڑ کرائیں، تیکوں جمل جہان دے لقب ڈتے۔

بھلا پیار کوئی جندڑی انج ہوندن؟ میڈا ہر دشمن ونج یار بنڑائی، قربان تھیواں تیڈے عشقے توں، ڈاڈھا عشق کیتوئی ڈاڈھا پیار بنڑائی۔

تیڈے نال میں وال اڑاوڑیں ھن، ھائی سنت نبھاوڑیں کبریٰ دی، قلقند کیتائی میڈے خوابیں کوں، میڈی سوچ دا محض اچار بنڑائی۔

بھاویں کال کیتوئی یا میسج تے، میکوں خون روائی ہر پھیرے تے، تیڈے بعد میں ماتم انج کیتاۓ، ترٹ پۓ گۓ ھن میڈے چہرے تے۔

کھڑکا کے گھنگھرو برقے وچ، تئیں دل کوں چھانڑ پرونڑ بنڑاۓ، ہنڑ موت دے قابل نئیں رہ گۓ، تئیں جیندے جی ساکوں مار سٹاۓ۔

احساس تھیائی ہنڑ غلطی دا، قران پڑھیندی ہیں بالاں کوں، ونج معافیاں منگدی ہیں مجلس وچ، یا جاگدی ہیں شبراتاں کوں۔

تیڈے کانڑ اے غلطی چھوٹی ہے، تئیں ھکے ذات دا قتل کیتاۓ، تیکوں بی بی متھے نئیں لاونڑاں، تئیں کل کائنات دا قتل کیتاۓ۔

— نوشیروان اسفند ۔ انتخاب ۔ جہانگیر